Sidebar

1. نخستين مسلمان ايرانى‏
سلمان فارسى نخستين ايرانى است كه پس از جستجوى دامنه‏ دار و رنج هاى فراوان و پيمودن راه ‏هاى طولانى و سفرهاى پرماجرا و گرفتار شدن به بردگى، گم شده خويش را پيدا كرد. او از چشمه زلال اسلام ناب محمّدى سيراب گرديد و گوى سبقت را در دين‏دارى و تقوا از هم‏كيشان خويش ربود و مدال پرافتخار «سلمان از ما اهل بيت است»  را از پيامبر (ص) دريافت نمود و به سلمان محمّدى معروف شد.  پيامبر (ص) درباره پيشگامى سلمان به اسلام فرمود:
پيشگامان چهار نفرند؛ من پيشگام عرب به اسلام هستم. صهيب پيشگام روميان به اسلام است. سلمان پيشگام ايرانيان به اسلام است و بلال پيشگام حبشه به اسلام مى ‏باشد.

در درس پيش اشاره شد، كه مؤسس شيعه، خداوند و مبلّغ آن پيامبر اكرم (ص) در طول 23 سال بعثت بود، كه به پيروى از حضرت على (ع) و التزام به ولايت و امامت آن حضرت پس از وى فرمان داد. پرسشى كه اينجا مطرح مى ‏شود اين است كه آيا در زمان پيامبر كسانى بودند كه على (ع) را به اين عنوان پذيرفته و او را ولى و جانشين پس از پيامبر (ص) قبول كرده باشند؟

1. معناى لغوى و اصطلاحى شيعه و تشيع‏
واژه «شيعه» به معناى پيرو و طرفدار است، و نيز گروهى كه اعضاى آن بر امرى يك سخن شوند و همچنين به معنى گروه ياران آمده است.  اين واژه با معناى لغوى‏اش در قرآن و روايت نيز آمده است: وَ إِنَّ مِنْ شيعَتِهِ لإِبْراهيمَ. (صافات: 83) پيامبر (ص) نيز فرمود: ان عليّاً وَ شيعَتُهُ هُمُ الفائِزُون». 

1. زمان و علل ظهور تشيع‏
براى پى بردن به اصالت و حقيقت هر چيز، بايد به زمان و علل ظهور آن توجه نمود، چنان‏كه در شناخت حقيقت تشيع نيز بايد، چنين كرد. برخى از نويسندگان متعصب يا ناآگاه بدون توجه به اين نكته، كوشيده ‏اند تشيع را مانند ساير فرقه‏ ها، گروهى نوظهور يا حزبى سياسى قلمداد كنند كه در اثر تحولات و دگرگوني هاى تاريخى، سياسى و يا اجتماعى پديد آمده است  و مى‏ خواهند با اتهاماتى واهى آن را از پيكر اسلام جدا سازند. از اين رو ديدگاه ها و نظريات گوناگونى درباره منشأ و تاريخ پيدايى تشيع ابراز كرده ‏اند، كه اين اختلاف ديدگاه ها، خود بهترين دليل بر ابطال ديدگاه هاى مغرضين و ناآگاهان و اثبات ديدگاه حق و مستند شيعه است كه دوران و منشأ پيدايى شيعه را به عصر نبوت بازمى‏ گرداند. در اين درس با اشاره به ديدگاه هاى غيرمنصفانه، به مستندات مهم عقلى، قرآنى و روايى ديدگاه حق مى‏ پردازيم.

حدیث

حضرت محمد صلى الله عليه و آله و سلّم : إنَّ العبدَ لَيَرفَعُ يَدَهُ إلى اللّه ومَطعَمُهُ حَرامٌ ، فكيفَ يُستَجابُ لَهُ وهذا حالُهُ ؟! همانا بنده دستش را (براى دعا) به درگاه خدا بالا مىبرد در حالى كه خوراكش حرام است ؛ با چنين حالى ، چگونه دعايش مستجاب شود ؟. إرشاد القلوب : 149 منتخب ميزان الحكمة : 196

ورود کاربر

پیوند ها